Jestem entuzjastą pejzażu, a nigdy jeszcze nie widziałem takiego, któremu pomogłaby obecność bilbordu. Trzeba być ostatnim łotrem, żeby szpecić bilbordami radujące oko przestrzenie.

David Ogilvy, założyciel agencji reklamowej Ogilvy & Mather,
Confessions of An Advertising Man, 1963

Fragment tekstu Marcina Rutkiewicza „Przestrzeń publiczna czy reklamowa?”

W 2007 roku grupa przyjaciół, którzy nie mogli się pogodzić z destrukcyjnym wpływem reklam na jakość przestrzeni publicznej w Polsce założyła stowarzyszenie MiastoMojeAwNim.pl. Jego głównym i jedynym celem było ograniczenie reklamowego chaosu w naszym krajobrazie. We wstępnym okresie działalności dokonaliśmy analizy przyczyn i mechanizmów tego zjawiska oraz możliwych sposobów poprawy sytuacji. Optymistycznie założyliśmy, że w ciągu 5 lat, do rozpoczęcia tegorocznych mistrzostw Europy w piłce nożnej, uda nam się posprzątać tę reklamową stajnię Augiasza.
Był moment, w którym wydawało nam się, że jesteśmy o włos od osiągnięcia tego celu. Życie przyznało jednak rację pesymistom.

Nikt z nas nie znał się na zagadnieniach związanych z zagospodarowaniem przestrzeni publicznej. Nie mieliśmy pojęcia, jak to wszystko funkcjonuje. Najbardziej zaskoczyło nas odkrycie, że to nie architekci, nie urbaniści ani miejscy urzędnicy decydują o ostatecznym kształcie przestrzeni publicznej. Nie ma żadnych „onych”, którzy na to pozwalają i – zgodnie z powszechnym przekonaniem – biorą za to kasę. Reklama zewnętrzna wymknęła się w naszym kraju spod jakiejkolwiek kontroli.
To żywioł bezwzględnie wykorzystujący słabość polskiego prawa, który zawłaszczył przestrzeń publiczną i ustanowił własne reguły działania. Urzędnicy miejscy, którzy usiłują ograniczyć to zjawisko, grzęzną w wieloletnich postępowaniach administracyjnych dotyczących pojedynczych reklam.

Cały tekst Marcina Rutkiewicza opublikujemy w folderze festiwalu, który jest
już w druku. Na wystawie „Miasto na sprzedaż” (otwarcie: 12 października)
znajdziecie więcej materiałów o historii stowarzyszenia „Miasto moje a w  nim”
i innych grup z Polski, Indii, Kanady i USA zabiegających o uporządkowanie reklamy zewnętrznej.

„Wielka kłótnia”  Danieli Brahm to instalacja oraz cykl rysunków z 2009 roku na temat reklamy i sprzecznych interesów ścierających się w przestrzeni miasta. Przypominamy je dzisiaj w kontekście zbliżającej się, czwartej już, edycji festiwalu WARSZAWA W BUDOWIE, w tym roku poświęconej reklamie na warszawskiej ulicy.

Interesuje nas jakie jest Wasze zdanie na temat outdooru, budzącego dziś tak wiele emocji.

Zapraszamy do wzięcia udziału w konkursie na temat reklamy zewnętrznej
w Warszawie.

Czekamy na rysunki, filmy, fotografie lub teksty prezentujące Wasze przemyślenia
i obserwacje na temat: „Reklama zewnętrzna w Warszawie”.

Najciekawsze odpowiedzi i propozycje zostaną nagrodzone (torby festiwalowe wg projektu Ludovica Ballanda, kolekcjonerskie edycje plakatu WWB4, książki WWB). Zaprezentujemy je również w ramach festiwalu WARSZAWA W BUDOWIE 4.

Odpowiedzi prosimy przesyłać do dnia 20 września 2012 na adres: wwb@artmuseum.pl

[fot A4, 300dpi; tekst i film w dowolnym formacie]

12 października rozpoczyna się czwarta odsłona „Warszawy w budowie”. Do otwarcia jeszcze trochę czasu, ale przygotowania w dawnym Domu Meblowym Emilia idą pełną parą. Zapraszamy na krótki fotograficzny spacer po wnętrzach Emilki. Wprawdzie instytucja zacznie tu działać na dobre dopiero w 2013 roku – po adaptacji architektonicznej na cele wystawiennicze – ale już w październiku wystawa główna „Warszawy w budowie” zagości w tymczasowych warunkach stworzonych przez architektów ze studia WWAA.

Tematem czwartej edycji festiwalu WWB jest reklama zewnętrzna w mieście. Jej historię, wpływ na przestrzeń publiczną i codzienne życie mieszkańców zaprezentuje wystawa „Miasto na sprzedaż”, zachęcająca do odbycia podróży po historii reklamy widzianej z perspektywy przemian ulicy, handlu i konsumpcji. Idealny kontekst dla tej opowieści stworzą wysłużone wnętrza Emilki.

Historia reklamy zewnętrznej w przestrzeni publicznej Warszawy od XIX wieku do dziś.

Tematem czwartej edycji festiwalu WWB będzie reklama zewnętrzna w mieście. Jej historię, wpływ na przestrzeń publiczną i codzienne życie mieszkańców zaprezentuje wystawa „Miasto na sprzedaż” organizowana w nowej siedzibie Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie – dawnym Domu Meblowym Emilia przy ul. Emilii Plater 51.

Umiejętnie zaprojektowana reklama współtworzy nowoczesne życie
i atmosferę wielkiego miasta, jednak nieujęta w ramy odpowiednich regulacji  zamienia się we własną karykaturę i degraduje przestrzeń. Warszawska ulica przed stu laty i dziś jest ogarnięta  barwnym żywiołem reklamy.

Wystawa „Miasto na sprzedaż”, obok ambitnych pomysłów uporządkowania natłoku szyldów, napisów czy współczesnych bilbordów, przypomni historię kolorowych witryn i wielkomiejskich pasaży handlowych oraz pulsujących światłem neonów. Zaprezentuje dowody na udany alians reklamy ze sztuką. Przybliży dzieje małych pracowni graficznych międzywojennego dwudziestolecia i  projekty neonów z lat 70., kiedy uważano, że reklama humanizuje i uczytelnia przestrzeń miasta i kiedy to powstawało wiele interesujących projektów, choć same towary nie zawsze były dostępne.

Po upadku PRL-u na warszawskich ulicach pojawił się wolnorynkowy handel,
a każdą nową reklamę witano z entuzjazmem. Dzisiaj problemem wywołującym społeczne protesty okazuje się nadmiar wielkoformatowych banerów
i bilbordów zakrywających całe budynki i zasłaniające mieszkańcom okna.
Już w niedalekiej przyszłości sytuacja być może się zmieni, gdy  rewolucja technologiczna, spowoduje, że gigantyczne reklamy okażą się zbędne,
bo zastąpi je tak zwana rozszerzona rzeczywistość.

Architektura wystawy, zaprojektowana przez studio WWAA, umożliwi podróż po historii reklamy widzianej z perspektywy przemian ulicy, handlu i konsumpcji. Doskonałą oprawę dla tej opowieści stworzą wnętrza dawnego Domu Meblowego Emilia. Po zmierzchu cały budynek zmieni się w architektoniczną reklamę festiwalu Warszawa w budowie 4.